Η εξαγγελία για την μείωση της Εισφοράς Αλληλεγγύης
Ο Νόμος 3986, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ την 1/7/2011, (Επείγοντα Μέτρα Εφαρμογής Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015), υπήρξε και έχει καταγραφεί, ως ένας από τους πλέον «βαρείς» φορολογικούς νόμους της Ελληνικής Πολιτείας, κατά τα τελευταία τριάντα χρόνια. Με τον νόμο αυτόν επιβλήθηκε (εκτός των άλλων) η Ειδική Εισφορά Αλληλεγγύης στα φυσικά πρόσωπα, με εισοδήματα άνω των 12.000 ευρώ, για τις διαχειριστικές χρήσεις 2010 έως και 2014. Η εισφορά υπολογίζεται με αυξανόμενους συντελεστές σε διαφορετικά επίπεδα εισοδημάτων, αλλά πάντα από το πρώτο ευρώ. Το ποσό της εισφοράς αλληλεγγύης παρακρατείται, σε ό,τι αφορά τους αμειβόμενους με μισθό (δημοσίου ή ιδιωτικού τομέα) ή τους συνταξιούχους, κατά την εκκαθάριση της μηνιαίας μισθοδοσίας τους, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη στον υπολογισμό του φόρου μισθωτής εργασίας (ΦΜΥ).
Για τα υπόλοιπα εισοδήματα, η εισφορά προσδιορίζεται κατά την εκκαθάριση της φορολογικής δήλωσης. Σημειώνεται ότι η εισφορά «αποδίδει» περισσότερο από ένα δις ευρώ στο προϋπολογισμό, ενώ κατά πάσα πιθανότητα θα παραταθεί η επιβολή της και επί των εισοδημάτων του έτους 2015.
Ωστόσο, στον ίδιο νόμο και στο άρθρο 38, προβλέπονται άλλες δύο εισφορές αλληλεγγύης (παρ. 2α και 2β) για την καταπολέμηση της ανεργίας! Συγκεκριμένα η πρώτη εισφορά υπολογίζεται σε ποσοστό 2% επί των τακτικών αποδοχών, πρόσθετων αμοιβών και αποζημιώσεων όλων των μισθοδοτούμενων υπαλλήλων του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ., Ο.Τ.Α., καθώς και των υπαλλήλων όλων ανεξαιρέτως των Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών και των Ν.Π.Ι.Δ.. Χαρακτηριστικό της εισφοράς αυτής είναι ότι το 2% εφαρμόζεται επί του συνόλου των μικτών αποδοχών του μήνα.
Η δεύτερη ειδική εισφορά καθιερώνεται και αφορά τους ασφαλισμένους στο Ταμείο Πρόνοιας των Δημοσίων Υπαλλήλων (ΤΠΔΥ), πέραν των προβλεπομένων και παρακρατείται υπέρ του Ταμείου αυτού. Υπολογίζεται σε ποσοστό 1%, επίσης επί των τακτικών (μικτών) αποδοχών, πρόσθετων αμοιβών και αποζημιώσεων όλων των δικαιούχων υπαλλήλων του Ταμείου. Στην περίπτωση που οι υπάλληλοι δεν είναι ασφαλισμένοι στο ΤΠΔΥ, η εισφορά υπολογίζεται με ποσοστό 1% επί των ως άνω τακτικών αποδοχών, πρόσθετων αμοιβών και αποζημιώσεων, αλλά υπέρ του ΟΑΕΔ. Σημειώνεται ότι και οι δύο αυτές εισφορές, αφαιρούνται από το σύνολο των μικτών αποδοχών του υπαλλήλου, προκειμένου να υπολογιστεί ο φόρος μισθωτής εργασίας, σε αντίθεση με την ειδική εισφορά του άρθρου 29, η οποία όπως είδαμε πιο πάνω, δεν αφαιρείται, γεγονός που παραπέμπει στο παράδοξο και αντισυνταγματικό: «Φόρος επί φόρου».
Παράδειγμα: Ένας δημόσιος υπάλληλος με μικτές μηνιαίες αποδοχές 1.600 ευρώ και κρατήσεις για σύνταξη, υγειονομική και μετοχικό ταμείο π.χ. 300 ευρώ, θα έχει επιπλέον κρατήσεις για ειδικές εισφορές:
- 1.600 χ 1% = 16 ευρώ (υπέρ Τ.Π.Δ.Υ., άρθρο 38, παρ. 2β)
- 1.600 χ 2% = 32 ευρώ (άρθρο 38, παρ. 2α)
Στη συνέχεια, οι καθαρές αποδοχές των 1.252 ευρώ (1.600 μείον 348), ανάγονται σε ετήσια βάση, επί 12 μισθούς και υπολογίζεται η παρακράτηση για την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 29, καθώς και η παρακράτηση για τον φόρο μισθωτής εργασίας.
Συνεπώς, θα είναι: 15.024 x 1% = 150,24 / 12 = 12,52 ευρώ, η ΕΕΑ και 98,93 ευρώ για φόρο μισθωτής εργασίας.
Ο υπάλληλος θα έχει καθαρές μηνιαίες αποδοχές 1.140,55 ευρώ.
Το ερώτημα είναι, η εξαγγελία για την μείωση της εισφοράς αλληλεγγύης, αναφέρεται μόνο σε αυτήν του άρθρου 29, ή επεκτείνεται και στις λοιπές ειδικές εισφορές του άρθρου 38 που αφορούν το σύνολο των εργαζομένων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και στους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης;
Νίκος Σγουρινάκης
Epixeirisi.gr
