Η πίεση που ασκείται το τελευταίο διάστημα από την πλευρά των επιχειρήσεων είναι μεγάλη, καθώς η ασυνέπεια του κράτους επιδεινώνει το ήδη οξυμένο πρόβλημα της ρευστότητας και σε πολλές περιπτώσεις οδηγεί σε συνθήκες ασφυξίας. Πολύ περισσότερο που λόγω της έλλειψης πόρων έχει ακυρωθεί στην πράξη η πρόβλεψη του τελευταίου αναπτυξιακού νόμου του 2011, ότι όσες επιχειρήσεις καταθέσουν εγγυητική -πληρώνοντας τις ανάλογες προμήθειες- μπορούν να προεισπράξουν την επιδότηση. Με δεδομένο ότι τα κρατικά ταμεία είναι άδεια, η λύση του συμψηφισμού φαντάζει ως η πλέον εφικτή, προκειμένου να ξεμπλοκάρει το σύστημα, να αναπνεύσουν οι επιχειρήσεις και να ολοκληρωθούν οι επενδύσεις.

Άλλωστε, σύμφωνα με απόλυτα ασφαλείς πληροφορίες, μια τέτοιου τύπου έμμεση λύση στο πρόβλημα αναζητούσε η προηγούμενη κυβέρνηση, ενώ για την πρακτική χρησιμότητα αυτής της λύσης έχει πειστεί και ο σημερινός υπηρεσιακός υπουργός Ανάπτυξης Νίκος Χριστοδουλάκης, ο οποίος βρίσκεται σε φάση συγκεκριμενοποίησης, ώστε να αφήσει πλήρη φάκελο στον διάδοχό του. Αρκεί να πειστούν οι δανειστές, οι οποίοι, πάντως, σε θέματα παραγωγικών επενδύσεων εμφανίζονται θετικοί και ευέλικτοι.

Ο ίδιος αποκάλυψε πρόσφατα σε συνομιλητές του στη Θεσσαλονίκη ότι στη ρύθμιση των συμψηφισμών πρέπει να ενταχθούν οι επιχειρήσεις που έχουν προχωρήσει τα έργα με δικούς τους πόρους και έχουν ολοκληρώσει τους ελέγχους. Για τις υπόλοιπες που δεν έχουν ξεκινήσει, αλλά εξακολουθούν να ενδιαφέρονται, θα δημιουργηθεί «γέφυρα», ώστε να περάσουν στον επόμενο αναπτυξιακό νόμο, που αναμένεται να έχει ψηφιστεί μέχρι τα τέλη του χρόνου. Όσο για τα 6.000 περίπου επενδυτικά σχέδια, που έχουν κατατεθεί, αλλά δεν έχουν καν αξιολογηθεί, πιθανότατα όσοι εξακολουθούν να ενδιαφέρονται θα πρέπει να τα καταθέσουν και πάλι.

Τα στοιχεία

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Στρατηγικών και Ιδιωτικών Επενδύσεων του υπουργείου Ανάπτυξης οι συμβασιοποιημένες υποχρεώσεις από τους προηγούμενους αναπτυξιακούς νόμους, που δεν έχουν υλοποιηθεί και άρα δεν έχουν καταβληθεί χρήματα αφορούν 6.300 επενδυτικά σχέδια, για τα οποία η επιδότηση είναι της τάξεως των 5,7 δισ. ευρώ. Από αυτά, σύμφωνα με τις υπηρεσίες της Γραμματείας, τα 2.000 επενδυτικά σχέδια έχουν ακυρωθεί και δεν πρόκειται να προχωρήσουν ποτέ. Σε επιδοτήσεις αυτό το νούμερο μεταφράζεται σε δύο δισ. ευρώ. Άρα επισήμως το κράτος αναγνωρίζει ότι οφείλει να χρηματοδοτήσει με 3,7 δισ. ευρώ περί τα 4.300 επενδυτικά σχέδια. Ένα σχετικά μικρό ποσοστό από αυτά τα σχέδια -κάπου κοντά στο 10%- έχουν ολοκληρωθεί και αποπληρωθεί από τις επιχειρήσεις, οι οποίες όχι μόνο δεν έχουν εισπράξει την επιχορήγηση, αλλά έχουν καταβάλει και τον αναλογούντα ΦΠΑ. Το κράτος, δηλαδή, όχι μόνο χρωστάει για μια συγκεκριμένη δουλειά τα λεφτά που δεσμεύθηκε να καταβάλει, αλλά έχει εισπράξει κι από πάνω.

Η βόρεια Ελλάδα

Για τη Β. Ελλάδα, όπου παραδοσιακά χτυπάει η καρδιά της ελληνικής βιομηχανίας, οι αναπτυξιακοί νόμοι ήταν ανέκαθεν βασικό εργαλείο επενδύσεων και ανάπτυξης. Γι’ αυτό οι μεταποιητικές επιχειρήσεις της Μακεδονίας και της Θράκης έχουν πάντα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το θέμα. Για τον ίδιο λόγο σήμερα υπάρχουν πολλές που έχουν ολοκληρώσει επενδύσεις και έχουν πρόβλημα επειδή περιμένουν την επιδότηση ή επιμένουν να προχωρούν με δικά τους χρήματα, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα εισπράξουν. Χαρακτηριστικές είναι οι τρεις ακόλουθες περιπτώσεις, μικρό δείγμα του τι ακριβώς συμβαίνει:

• Γνωστή εταιρία παραγωγής τροφίμων στη Θεσσαλονίκη υλοποιεί από πέρσι επένδυση 1,7 εκατ. ευρώ, που έχει ενταχθεί στον αναπτυξιακό νόμο. Η επένδυση έχει ολοκληρωθεί κατά 80%, χωρίς να έχει εισπράξει ούτε ένα ευρώ από το 40% της επιδότησης.

• Εταιρία πληροφορικής στην Κεντρική Μακεδονία έχει σχεδόν ολοκληρώσει το 100% επένδυσης 2 εκατ. ευρώ, που επιδοτείται με 40%, αλλά δεν έχει δει ακόμη το… χρώμα του χρήματος.

• Μύλοι στην περιοχή της Θράκης έχουν υλοποιήσει επένδυση 2,5 εκατ. ευρώ σε μηχανολογικό εξοπλισμό κατά 70% χωρίς, επίσης, η εταιρία να βλέπει στον ορίζοντα το… παραμικρό φως. Και συνεχίζουν. Ήδη στις αρχές της εβδομάδας εκταμίευσαν ένα σημαντικό ποσό προς δύο προμηθευτές στην Ιταλία. Υπόψιν ότι στη Θράκη η επιδότηση του αναπτυξιακού νόμου είναι 50%.

Οι… μηχανές από Σιγκαπούρη

Στην Ελλάδα την τελευταία πενταετία οι ιδιωτικές επενδύσεις έχουν υποχωρήσεις κατά 60%, ποσοστό που είναι πολύ μεγαλύτερο από το 25% της απώλειας εθνικού εισοδήματος. Η μεγάλη αυτή επενδυτική υποχώρηση δεν προοιωνίζει τίποτε θετικό  για το μέλλον, αφού ως γνωστόν ανάπτυξη και θέσεις εργασίας χωρίς επενδύσεις δεν μπορούν να υπάρξουν. Κι όμως η χώρα μας εδώ και 16 μήνες δεν έχει αναπτυξιακό νόμο, παρά το γεγονός ότι διαχρονικά έχει αποδειχθεί το καλύτερο εργαλείο όχι μόνο για την πραγματοποίηση παραγωγικών επενδύσεων, αλλά και για την απορρόφηση κοινοτικών κονδυλίων.

Επίσης, έχει υπολογιστεί ότι τα κονδύλια που δίνονται για επενδύσεις μέσω του αναπτυξιακού επιστρέφουν στα δημόσια ταμεία σε πέντε με δέκα χρόνια, μέσω των έμμεσων και άμεσων φόρων, που εισπράττονται από τον τζίρο που τροφοδοτεί η επένδυση που χρηματοδοτείται. Όπως υπογραμμίζουν στελέχη του υπουργείου Ανάπτυξης η προεργασία για τον νέο αναπτυξιακό νόμο βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο και προβλέπει ενθάρρυνση επενδύσεων που προάγουν την εξωστρέφεια, την καινοτομικότητα και την απασχόληση. «Δεν θα θεωρείται καινοτομία η προμήθεια ενός μηχανήματος με ρομποτικές δυνατότητες από τη Σιγκαπούρη, που καταργεί θέσεις εργασίας» αποκάλυψε στα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ» στέλεχος του υπουργείου Ανάπτυξης, που μετέχει στη σύνταξη του νέου νόμου.

Εκείνο που πρέπει να σημειωθεί είναι ότι ο αναπτυξιακός νόμος για να ψηφιστεί και να εφαρμοστεί πρέπει να πάρει «πράσινο φως» από την Επιτροπή Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε τα κίνητρα που παρέχει να μη θεωρηθούν κρατική επιχορήγηση και ακυρωθούν, όπως είχε συμβεί στο παρελθόν με τη διαμόρφωση αφορολόγητων αποθεματικών.

πηγή: Εφημερίδα Παραπολιτικά